Friday, June 01, 2007

Cerita 1 dan 2

Ada 2 cerita. Cerita yang dah lama, cerita yg baru semalam.

cerita 1.
Dari Ipoh ke KL menaiki bas.
Bas yang lambat macam siput.
Buat hati jadi tak menentu.
Dengan macam-macam mende dok kene pikir.
Duduk seorang uncle cina yang masih hensem.

Uncle : U study kat mane kat kl?
Saya : Saya dah kerje.
Uncle : Ooo..banyak muda sudah kerje. U kerje umur belas-belas ke?
Saya : takde le uncle, i sudah 25.
Uncle : Waah..(reaksi terkejut). Betul ka?
Saya : Betul le uncle.
Uncle : Dulu mana u study?
Saya : UKM.
Uncle : UKM?betul ke? (muka tak percaya)
Saya : betul la uncle. UKM bangi.
Uncle : U grade tahun bile?
Saya : 2004 (dengan yakin)
Uncle : kerje ape?
Saya : IT
Uncle : gaji among berape?
Saya : *sengeh-sengeh*..boleh le uncle nak hidup.

Bas berhenti berhampiran surau di tepi jalan.
Uncle turun untuk menunaikan hajat. (uncle bukan orang islam, jadi hajat yang lain ye)
Saya ambik kesempatan pura-pura pejamkan mata.
Uncle naik bas,lihat saya sudah tidur.
Perbualan terhenti sampailah destinasi sudah hampir.
Bukan saya sombong tidak mahu beramah mesra.
Cuma sewaktu itu mood saya tidak menentu.
Saya sedang gundah gelana.
Setelah hampir mau turun dari bas.

Uncle : U ade card?
Saya : tertinggal kat rumah le uncle.
Uncle : mane tau, saya sudah lalu "TUT" (dirahsiakan) dekat dengan rumah u, saya boleh contact u.
Saya : Erm, tertinggal le.
Uncle : okies ar, xpe le. I'm Mr Jack.
Saya : I'm Azura.

Tapi sungguh, tobat saya takmau amik bas tu. Bukan takut dgn Mr Jack. Dia baik. Peramah.
Cuma saya sedang risau dengan bas yang tak tentu hala.
Hampir menitiskan air mata. *Fuh, malu.* (ke dah menitis).
(Biarlah Rahsia)

Cerita 2.
Saya keluar bersama rakan-rakan semalam.
Makan Mcd dengan lambatnya.
Saya selalu ditegur kerana lambat makan.
Alasan saya, "aku makan 40 kunyahan ar".
Balas kawan, " makan 40 kunyahan ke, cakap 40 kali baru makan".
Ulp..terkedu.
Sampai rumah sudah pukul 9.30 malam.
Saya sudah berhampiran rumah, tiba-tiba nampak susuk seorang lelaki memakai seluar pendek sedang duduk di depan rumah abang saya.
Ah,sudah.

Abang belum pulang dari menonton wayang sekeluarga.
Saya tidak jadi berhenti lalu meneruskan pemanduan.
Saya pusing kali ke 2 ke arah rumah.
Masih ada lagi lelaki itu.
Teruskan kembali pemanduan.
Telefon kawan.
Minta pertolongan.

Kali ke 3 pusing, bayang lelaki itu sudah tiada.
Saya lega.
Kereta sudah menuju ke arah pagar rumah.
Oh, lelaki itu ada di celah-celah pagar rupanya.
Membelokkan kereta kembali ke landasan utama.

SMS kawan saya.
Bilang saya tunggu dia di depan kedai makan.
Sempat le layan TV besar di depan kedai mamak.

Kawan SMS balik.
"dah kat depan rumah."
Saya bergegas balik ke rumah.

Dia menemankan saya membuka pintu.
Menolong membukakan pintu pagar yang berkunci. (saya sedang gelabah semasa itu)
Menolong memasukkan kereta.
Menunggu sehingga lelaki asing itu pergi.
Siap dengan pesanan-pesanan yang bernas.
Dengan usungan cd-cd di tangannya.(proses peminjaman).

Terima Kasih.
Saya sangat menghargainya.
Dalam hati, saya simpati.
Penat keluar tadi belum habis,
Dia pula datang menemankan saya.
*Sorry, tak boleh masuk rumah. Xmo kene rembasan air, kang basah*.^_^.

Terima Kasih banyak-banyak.
Saya akan ingat ini sampai bila-bila walaupun muka saya selalunya macam tiada perasaan.
Toche..toche..

9 comments:

Kak Jie said...

baguihlah ade TTM tolong temankan... hari² lain kali ye...senang citer..kawen jer cepat².

Umur dah 25, kakjie dulu dah ngandung anak sulung time tu.

Ada org jaga....huhuhuhu...

cukuplah 2 alasan bernas kakjie ni...kalo bagi 10 nnt.... dan dan ni jugak ajak kawen ..kan ...kan !

zura lias said...

hikss..TTM..hahahah..nk kawen nk kene tunggu org masuk meminang dulu..hiks..
Umur 25, saya timang anak tekak je..hihihi..

Haa..jangan kak jie, bg 10 alasan..kang saya ajak sesape jumpe kat jalan ajak kawen..hihihihih

aria ayumi said...

hehe skali lagik org ingat akk still belaja... agaknye kan kak.. kalo kite sesame ateh bas tuh... meshti uncle tu ingat akk ni adik diya... hak3 :D pehtu kite konon2 berlakon ah kak, diya dh keje... akk belaja agi... huhu amecam kak... :p

err... cerita kedua akk diya xbape paham... sape lelaki tu kak?

zura lias said...

diya,
akak mmg suke berlakon cenggitu..nnti kite reka script ek..hikss..
citer ke dua tu cengginie..kene wat entry khas le plak kt comment..susuk lelaki tu, indon sebelah umah akak yg tgh nk siapkan umah sebelah..melepak depan umah akak memlm..akak ni imaginasi terlalu tinggi, pikir kang die seret akak masuk dlm umah kosong tu..xde sape tau..*akak manusia biase,slalu ade prasangka*..so, kene le gune khidmat super hero sbg pelindung akak..hikss..super hero tunggu sampai org tu dh xde, baru die balik..baikkan super herokan..hihihih..

Noushy Syah said...

ERRR TTM tu apakah maknanya? Confused I ..hehhehe

BTW ZUra,you balik naik bus apa tu ek?

MZ said...

teman tapi mesra ekk :p

zura lias said...

noush,
haa..TTM= Teman tapi Mesra..hikss..tu tajuk lagu sebenarnye noush..dh jd mcm trademark lak..hihihi..haa..zura balik naik bus BENTONG EXPRESS..jgn naik bas ni noush kalo nk jumpe syah kt ipoh...nnti elok2 mood tgh baik nk jumpe..jd muke macam..hikss..

pokcik,
ermm..begitulah kire2nye pokcik..*kan dh citer kt pokcik*..;)..dilemaa..hahaha..

Zaihasriza said...

WOI... BUAT KEJE LAAA!!! :P

yg citer ke dua tu..
yg jadi hero tu..
yg tanak kena mandi malam2 tu..
ehemm... *tersedak kejap*

-->edited<--

zura lias said...

izah,
hahaha..aku dh ngantok ar..dgn tahap x jlnnye mende alah ni wat aku lg buhsan..
ehhehehe..tersedak ek..:P